1825

Επανεκδίδεται η εφημερίδα '’Ελληνικά Χρονικά’’ εις το Μεσολόγγι.

 

1825

Ο Ελληνικός στόλος αποτυγχάνει να πυρπολήσει τον Αιγυπτιακό στόλο στην Αλεξάνδρεια.

 

1831

Ανταρσία της Ύδρας προς το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.

 

1822:

ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ: Με τα λείψανα του στρατού του ο Δράμαλης, κατευθύνθηκε προς το Ναύπλιο. Αλλά οι εκεί Τούρκοι δεν του επέτρεψαν την είσοδο. Τα εφόδιά τους ήσαν ελάχιστα και ο ελληνικός στόλος δεν τους επέτρεπε ανεφοδιασμό, τους είχε κάνει αποκλεισμό. Μοιραία έπρεπε να πάρει την ΄΄άγουσα΄΄ προς την Κόρινθο. Γνώριζε, όμως ότι τα Δερβενάκια και το στενό του Αγίου Σώστη ήσαν πιασμένα και οχυρωμένα. Έμενε ένας ακόμη δρόμος ανατολικότερα: αυτός του Αγιονοριού. Και αυτόν, όμως ο Κολοκοτρώνης είχε φροντίσει να τον ασφαλίσει. Στις 27 Ιουλίου, συγκάλεσε σύσκεψη οπλαρχηγών και τους ανέπτυξε το σχέδιό του: αυτός να μείνει στα Δερβενάκια, μήπως ο Δράμαλης αποπειραθεί να περάσει πάλι από εκεί ή από τον κοντινό δρόμο του Αγίου Σώστη. Τον Νικηταρά τον τοποθέτησε στο Αγιονόρι. Πριν από την είσοδο στη στενωπό αυτή υπάρχειτο χωριό Χαρβάτι, που διατάχθηκαν να το καταλάβουνο Παν. Γιατράκος και Δημ. Τσόκρης. Αποστολή τους ήταν, μόλις ο Δράμαλης εισχωρήσει στο στενό, να του κλείσουν το δρόμο από πίσω.

1822

Μάχη Αγιονορίου. Συντριβή του στρατού του Δράμαλη στα Δερβενάκια.

 

1825

Οι Έλληνες νικούν τους Αιγυπτίους στην μάχη του Δραγουμάνου (Λύκαιον Όρος).

 

1920

Υπογράφεται η συνθήκη των Σεβρών, με την οποία η Ελλάδα, πέραν των άλλων, αποκτούσε την Δυτική και Ανατολική Θράκη μέχρι της Τσατάλτζας και την ευρωπαϊκή ακτή των Δαρδανελίων.

 

1822:

Ο Νικηταράς δεν είχε αποστολή να φυλάσσει το μέρος αυτό, βρισκόταν σε άλλη αποστολή στο χωριό Στεφάνι, κοντά στο Ναύπλιο. Όταν άκουσε τον αχό της μάχης, έσπευσε ορμητικά προς τα Δερβενάκια κι έπιασε θέσεις στον Άγιο Σώστη. Προς τα εκεί έσπευσε και ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και άλλοι. Ώσπου να λάβουν θέσεις μάχης όλοι αυτοί, τουλάχιστον 10.000 Τούρκοι είχαν διαφύγει. Οι λοιποί στριμώχτηκαν στο στενό του Αγίου Σώστη, που είναι πιο στενό και απόκρημνο από αυτό των Δερβενακίων. Οι απώλειες των Τούρκων στη μάχη αυτή -λόγω και της ελεύσεως της νύκτας- ήσαν τεράστιες. Από τη στιγμή που ο Νικηταράς όρμησε έξω από το ταμπούρι του και με το σπαθί επιτέθηκε εναντίον των Τούρκων και η μάχη πήρε μορφή πάλης σώμα με σώμα, το τοπίο μεταβλήθηκε σε σφαγείο. Το χέρι του Νικηταρά πρήστηκε και δεν μπορούσε να το βγάλει από τη λαβή. Όσοι Τούρκοι γλίτωσαν υποχρεώθηκαν να κάνουν πίσω και να ζητήσουν καταφύγιο στο Ναύπλιο.

1807

Ενώ ο Αλή πολιορκεί την Λευκάδα, έρχεται διαταγή στους Ρώσους να παραδώσουν όλη την Επτάνησο στους Γάλλους.

 

1831

Ο στόλος των Υδραίων με τον Μιαούλη αποκλείεται εις τον Πόρο από τον στόλο των μεγάλων Δυνάμεων.

 

1822:

ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ: Η μάχη άρχισε στις 4 το απόγευμα, όταν ο ήλιος ήταν πάνω από την πλαγιά και οι Τούρκοι δύσκολα έβλεπαν αριστερά. Τα κτυπήματα ήσαν σχεδόν εξ επαφής. Κάθε βόλι έβρισκε κορμί. Επικράτησε σύγχυση, οι εμπρός ήθελαν να γυρίσουν πίσω και οι πίσω να πάνε εμπρός. Άνθρωποι και ζώα έγιναν ένα μέσα στο σάλαγο της μάχης. Πολλοί σκοτώθηκαν ή λαβώθηκαν από το τσαλαπάτημα. Ήταν αδύνατο μέσα στο στενό, καθώς ήσαν στριμωγμένοι, να πα΄ρουν θέσεις μάχης. Εκμεταλλευόμενοι τη σύγχυση αυτή, οι Έλληνες βγήκαν από τους κρυψώνες τους και άρχισαν να πολεμούν με τα σπαθιά. Οι Τούρκοι πανικόβλητοι δεν είχαν πρόθεση να πολεμήσουν αλλά να ΄΄λακήσουν’’, όπως λέμε στη Μάνη. Να κάνουν πίσω ήταν αδύνατο. Πήραν τη δεξιά πλευρά, για να βγουν στον Άγιο Σώστη, από τον οποίο περνούσε άλλη ορεινή οδός αυτή, που οδηγούσε στον κάμπο της Κουρτέσας. Ο Κολοκοτρώνης είχε τοποθετήσει προνοητικά στο μέρος αυτό τους Νικηταρά, Δημ. Υψηλάντη και Παπαφλέσσα.