Ο Αλής (1744-1822) αναδείχθηκε στον φοβερότερο εχθρό των Σουλιωτών. Ήταν Αλβανός, ταπεινής καταγωγής, από το Τεπελένι. Ληστής στα πρώτα του βήματα, αλλά ραδιούργος κι ευφυής, κατόρθωσε να γίνει πασάς στα Ιωάννινα, πλαστογραφώντας «φερμάνι» του σουλτάνου. Υπερβολικά φιλόδοξος, θέλησε να δημιουργήσει κράτος ανεξάρτητο από τον σουλτάνο και γι’ αυτό έδειχνε φιλία προς όλους. Ιδιαίτερα περιποιόταν τους Έλληνες, για να τους χρησιμοποιήσει στην πραγμάτωση των μεγαλεπήβολων σχεδίων του. Οργάνωσε στρατό κατά τα γαλλικά πρότυπα, αποτελούμενο από Αλβανούς και Έλληνες. Πολλοί διαπρεπείς οπλαρχηγοί κοντά του διδάχθηκαν την τέχνη του πολέμου (Ανδρούτσος, Διάκος, Καραϊσκάκης). Με τη βία, την πανουργία και την αναμφισβήτητη διπλωματική του ευστροφία κατόρθωσε να επεκτείνει την κυριαρχία του σε όλη την Ήπειρο, Ν. Αλβανία, Μακεδονία, Α. Ελλάδα και για ένα διάστημα στην Πελοπόννησο.

1824

Εις το Λασίθι της Κρήτης γίνονται τρομερές σφαγές των Χριστιανών από τους Τούρκους.


1828

Ο Καποδίστριας φεύγει από την Μάλτα για την Ελλάδα με το αγγλικό δίκροτο «War-spite» και το ρωσικό «Ελένη».


1827

Αποφυλακίζεται από την Αυστριακή Κυβέρνηση ο Αλέξανδρος Υψηλάντης

1822

Πραγματοποιείται εις την Επίδαυρο η Συνέλευσις όπου κηρύσσεται η ανεξαρτησία του Ελληνικού Έθνους και καθιερώνεται η κυανόλευκος ως σημαία της Ελλάδος.

Το ψηφισθέν τότε Α΄ ελληνικό Σύνταγμα (1.1.1822), γνωστό ως «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ἐπιδαύρου», αναγνώριζε δύο πολιτικά σώματα: το Νομοτελεστικό (εκτελεστική εξουσία) και το Βουλευτικό (νομοθετική εξουσία). Πρόεδρος του Νομοτελεστικού εξελέγη ο Αλ. Μαυροκορδάτος, που υποσκέλισε τον Δ. Υψηλάντη, στον οποίο δόθηκε η προεδρία του Βουλευτικού, που είχε μηδενικό αντίκρισμα σε ισχύ. Ο Υψηλάντης τότε, χωρίς να μνησικακήσει, στράφηκε προς την στρατιωτική δράση.